| |
Trauma
en dissociatie
Wat is dissociatie eigenlijk?
Wat is dissociatie? Door Steinberg en Schnall (2000) wordt dit
beschreven als: "an adaptive defence in response to high
stress or trauma characterised by memory loss and a sense of
disconnection from oneself or one's surroundings". Vrij
vertaald is dissociatie een passende verdedigingsreactie op
hoge stress of trauma, gekarakteriseerd door verlies van geheugen
en een gevoel van buiten jezelf en de omgeving te staan. Gedurende
de tijd dat iemand dissocieert, wordt (trauma) informatie niet
meer geassocieerd met de rest van de informatie in de hersenen,
zoals dat gewoonlijk wel is. Iemand kan de plaats en de gebeurtenissen
gedurende een traumatische ervaring dissociëren, bijvoorbeeld
om tijdelijk te ontsnappen aan emotionele en fysieke pijn. Deze
gedissocieerde informatie hoeft niet "weg" te zijn,
maar is afgesplitst opgeslagen en kan onder sommige omstandigheden,
bijvoorbeeld op latere leeftijd worden getriggerd. Deze persoon
heeft regelmatig met gaten in het geheugen te maken. Stukken
die als het ware overgeslagen zijn. Kenmerkend van situaties
waar iemand mogelijk gaat dissociëren zijn vaak overweldigende
trauma en machteloosheid. Reeds in 1898 werd door Pierre Janet
gewezen op de traumatische oorsprong van dissociatieve verschijnselen
(Hart, Boon en Op den Velde, 1995).>>
meer info
|
|
