Rouw
"Ik weet slechts van één psychiatrische klacht waarvan de oorzaak duidelijk is, waarvan de kenmerken duidelijk zijn en waarvan het beloop gewoonlijk voorspelbaar is, en dat is rouw" (Parkes, 1986, p. 26).

Rouw wordt ervaren als een zich herhalende cyclus die als het goed gaat uit drie fasen bestaat; schok en ongeloof, volledig besef van het verlies, en herstel of een gevonden evenwicht. Christine Longaker beschrijft deze fasen in haar boek Het licht van afscheid: "Twee weken nadat mijn man was gestorven voelde ik mij springlevend, helder en afgestemd op de natuur en ingesteld op mensen. Af en toe sijpelde er een gewaarwording tot mij door: mijn man is gestorven, deze gedachte wekte geen intens verdriet bij me op maar meer een soort melancholie, alsof ik meeleefde met het verhaal van een ander. Vier maanden later barste deze pijnloze staat uiteen. De pijn ging plots door merg en been, een week lang voelde ik alleen maar hels verdriet en huilde ik aan een stuk door, vol met wanhoop en eenzaamheid. Uiteindelijk kwamen pijn en wanhoop van mijn verdriet tot bedaren. Ik kon weer ademen. Ik had het gevoel alsof ik een ramp had overleefd. >> meer info